• SINAGOGA "ILONA VAJS"
    Illona Weiss Synagogue
  • MULTIMEDIJALNA SALA
    Conference room
  • JEVREJSKI KULTURNI CENTAR "ARIE LIVNE"
    Jewish Cultural Center "Arie Livne"
ponedeljak, 23 oktobar 2017 13:49

U JKC „ARIE LIVNE“ PREMIJERNO PRIKAZAN DOKUMENTARNI FILM „KALEMEGDANSKI KADIŠ“

Autor
ocijeni
(0 glasova)

PRIČA O IZGUBLJENOJ MLADOSTI

U JKC „Arie Livne“ je 18. 10. 2017. godine premijerno prikazan dokumentarni film „Kalemegdanski kadiš“ koji je snimljen po scenariju Lavinije Devenport, a u režiji Miodraga Ćertića. On govori o izgubljnoj mladosti generacije beogradskih Jevreja dvadesetih i tridesetih godina prošlog vijeka. Scenarista Lavinija Devenport je i jedan od koproducenata filma, a priča prati sudbinu džez orkestra pod nazivom „ Miki džez“ koji je ovaj muzički pravac orkestar uveo na „velika vrata“ u Beograd. Njegovi članovi, vrsni muzičari, su bili Jevreji i svi su stradali u Holokaustu osim jednog koji je uspio da preživi. Kao sagovornici u filmu učestvuju, Vojislav Bubiša Simić, Miki Manojlović, istoričari: profesor Krinka Vidaković i prof.dr. Slobodan Marković, Avram Izrael i drugi.
Avram Izrael i Djordje MikesJedan od sagovornika u filmu i istovremeno zaslužan što je banjalučka publika imala priliku da se upozna sa tematikom filma „Kalemegdanski kadiš“ je g. Avram Izrael iz Jevrejske opštine Beograd. On je i jedan od onih izvještača, koji je tokom bombardovanja Srbije od strane NATO-a svojim medijskim napisima, koji su pronašli put i izvan granica zemlje te pomogli da se animira i obavijesti šira javnost o stvarnim dogadjanjima na terenu u svjetlu činjenica, bodrio gradjane da ne napuštaju zemlju.
„Kao što je poznato beogradski Jevreji su tokom Holokausta bezočno proganjani, zlostavljani, mučeni i ubijani. Naime, iz logora na Starom sajmištu se nijedan od mojih sunarodnika nije vratio. Odvodjeni su u Jajince gdje se danas nalazi veliki spomen park i tu su pokopani. Iako je logor Sajmište bio udaljen stotinjak metara od sjedišta tadašnje kolaboracionističke vlade, niko od nadležnih se nije oglasio da se likvidacije zaustave. Danas je to jedno neuredjeno mjesto sa idejom da postane muzejski kompleks gdje bi bile prebačeni posmrtni ostaci svih žrtava iz reda srpskog i jevrejskog naroda. U tom periodu Holokausta su stradali mnogi zaslužni Beogradjani jevrejskog porijekla. Došla je 1945. godina i gotovo da niko od članova jevrejske zajednice u Beogradu nije preživio. Sreću da dočekaju oslobodjenje su imali oni koji su se pridružili NOB-u. Moram da kažem, da je 430 osoba sa područja Srbije odlikovano najvećom nagradom koju dodjeljuje Muzej Holokausta u Jadvašemu. Oni su zaslužni što su svoje živote izložili opasnosti kako bi spašavali sunarodnike jevrejskog porijekla. Jevrejska zajednica u Beogradu se nikada više nije oporavila nakon Holokausta i prema statističkim podacima na području grada živi 1006 Jevreja. Da nije bilo masovnih pogubljenja danas bi ih trebalo da ih bude oko 50.000.“
Nakon obraćanja je Avram Izrael pozvao prisutne da pogledaju dokumentarni film, kako reče, jednu tužnu priču, koji je uradjen na inicijativu žene koja je došla da bude gost u Beogradu. Riječ je o Laviniji Devenport, supruzi g. Devenporta koji je bio šef Misije Evropske unije u Beogradu.
Prije projekcije filma se prisutnima obratio direktor JKC „Arie Livne“ Djordje Mikeš koji se zahvalio Avramu Izraelu na saradnji, poželio dobrodošlicu i pozvao prisutne da pogledaju film.
„Važno je ne zaboraviti šta se dogodilo u prošlosti jevrejskom narodu, a ovaj dokumentarni film svakako ima veliki značaj u smislu, da se njeguje kultura sjećanja na žrtve.“
Predsjednik Jevrejske opštine Banja Luka Arie Livne je pozdravio gosta iz Beograda rekavši, da se radi o jednom velikom patrioti.
„Drago mi je da sam upoznao Avrama Izraela. On je moj i vaš prijatelj. Iskoristiću ovu priliku, da vam ispričam i jedan dogadjaj iz mog života. Gospodin Izrael priča o pogublenju Jevreja na području Beograda, a ja sam u Holokaustu koji se provodio u to vrijeme na toj teritoriji izgubio jednu meni dragu osobu. Riječ je o Sonji Kuridž i njenoj porodici koji su bili izbjeglice iz Ukrajine. Iz perioda boljševičke revolucije. Nastanili su se u Novom Sadu, ali nisu imali madjarsko državljanstvo. Odveli su ih, kao i mnoge Jevreje, u Zemun i ubili. To je moja priča o tom nesretnom periodu za jevrejski i srpski narod koji ne smijemo zaboraviti nikada i oprostiti onima koji su nam to učinili. “

 

pogledano 2544 puta Zadnji put promjenjen ponedeljak, 23 oktobar 2017 13:57