• SINAGOGA "ILONA VAJS"
    Illona Weiss Synagogue
  • MULTIMEDIJALNA SALA
    Conference room
  • JEVREJSKI KULTURNI CENTAR "ARIE LIVNE"
    Jewish Cultural Center "Arie Livne"
Cvijeta Arsenić

Cvijeta Arsenić

E-pošta: Ova adresa el. pošte je zaštićena od spambotova. Omogućite JavaScript da biste je videli.

RADITI NA JAČANJU ODNOSA IZMEDJU DVIJE ZEMLJE

U multimedijalnoj sali Jevrejskog kulturnog centra “Arie Livne” je 14.12.2016.godine NJ.E. g. Petr Ivancov, Ambasador Rusije u Bosni i Hercegovini održao predavanje posvećeno dvadesetogodišnjici postojanja diplomatskih odnosa izmedju Rusije i Bosne i Hercegovine, odnosima Rusije i Bosne i Hercegovine u aktulenom trenutku te Rusije i Balkanske regije. Predavanju su prisustvovali predsjednik Jevrejske opštine Banja Luka Arie Livne, generalni konzul Srbije u Banja Luci Vladimir Nikolić, predsjednik Društva srpsko-jevrejskog prijateljstva prof.dr. Aleksandar Lazarević, članovi društva te brojne zvanice iz političkog, javnog , kulturnog života grada i Republike Srpske.
Predsjednik Jevrejske opštine Banja Luka Arie Livne se zahvalio ambasadoru na gostovanju i naglasio značaj postojanja prijateljskih odnosa sa Rusijom koji imaju istorijsku tradiciju.
Ambasador Petr Ivancov je predočio u svom izlaganju, kakvo je trenutno stanje i koje su perspektive razvoja odnosa izmedju Rusije i Bosne i Hercegovine, govorio je o ruskom stavu u vezi aktuelnih pitanja vezanih za regiju te pitanja koja se tiču dogadjanja na svjetskom nivou.
„Ove godine se navršava 20 godina od uspostavljanja diplomatskih odnosa izmedju Bosne i Hercegovine i Ruske Federacije i naše je očekivanje da će se u idućem periodu odnosi izmedju dvije zemlje još više osnažiti na obostrano zadovoljstvo“, naglasio je ambasador Ivancov.
Prije početka predavanja, ambasador se susreo sa predstavnicima Jevrejskog kulturnog centra „Arie Livne“ i Jevrejske opštine Banja Luka, predsjednikom Jevrejske opštine Banja Luka Arie Livne, direktorom centra Djordjem Mikešom, članovima Upravnog odbora JKC Arie Livne i Jevrejske opštine Banja Luka. Obišao je prostorije centra, posjetio sinagogu „Ilona Vajs“ i interesovao se o osnivanju, organizaciji, funkcionisanju Jevrejske opštine Banja Luka, njenom istorijatu. Rekao je, da je prijatno iznenadjen onim što je vidio tokom posjete centru, rezultatima koji su postignuti od njegovog osnivanja do danas i poželio domaćinima uspjeh u budućim aktivnostima. Rekao je i da se uvijek raduje posjeti Banja Luci.
U kratkom razgovoru, koji je bio prevashodno fokusiran na organizovanje aktivnosti centra kojima se promovišu kultura i tradicija jevrejskog naroda, ali i drugih naroda i nacija na ovim prostorima, ambasador Ivancov je rekao, da je djelimično upoznat sa hebrejskom kulturom.
„Znate, ruski narod je istorijski i religijski vezan za srpski narod. Nas povezuje pravoslavlje i mi uspostavljamo mostove saradnje u svim segmentima vodeći se tom tradicijom. Večeras sam gost Jevrejskog kulturnog centra „Arie Livne“ i jako sam počastvovan. Jevrejska kultura, kako bih rekao, ima puno stavki, kompleksna je, višeslojna. Ukratko, jedna hiljadugodišnja religija o kojoj sam informisan, kada je riječ o BiH, preko Jevrejske opštine u Sarajevu te kulturnih institucija koje rade na očuvanju kulturne baštine jevrejskog naroda. Posjeto sam staro jevrejsko groblje u Pragu, jedno od najstarijih u Evropi.“
Ambasador Ivancov je izrazio zahvalnost na pozivu za uspotavljanjem kulturne saradnje sa Jevrejskim kulturnim centrom „Arie Livne“.
„Ako bi postigli dogovor da idemo u takve projekte, možete računati na našu punu podršku. U ime ruskog naroda, kojeg predstavljam ovdje, na ovim prostorima, to bi nam bilo veliko zadovoljstvo“

  • 001
  • IMG_3942
  • IMG_3943
  • IMG_4458
  • IMG_4463
  • IMG_4464
  • IMG_4465
  • IMG_4466
  • IMG_4469
  • IMG_4470
  • IMG_4475
  • IMG_4480
  • IMG_4484
  • IMG_4485
  • IMG_4488
  • IMG_4489
  • IMG_4490
  • IMG_4491
  • IMG_4496
  • IMG_4498
  • IMG_4515
  • IMG_4516
  • IMG_4517
  • IMG_4518
  • IMG_4519
  • IMG_4521-2
  • IMG_4521
  • IMG_4522
  • IMG_4529
  • IMG_4534
  • IMG_4535
  • IMG_4536
  • IMG_4537
  • IMG_4539
  • IMG_4540
  • IMG_4542
  • IMG_4543
  • IMG_4544
  • IMG_4546
  • IMG_4550
  • IMG_4551
  • IMG_4553
  • IMG_4554
  • IMG_4556
  • IMG_4558
  • IMG_4559
  • IMG_4560

Učenici Instituta za moderno muzičko obrazovanje „Opus conmusica“ su i ove godine, 2.12.2016. godine organizovali završni koncert, kada je riječ o nastupima za 2016.godinu u Jevrejskom kulturnom centru „Arie Livne“.
Naime, tradicionalno, kao i prethodne tri godine, „Opus conmusica“ organizuje u decembru mjesecu nastup svojih učenika u JKC „Arie Livne“, pa je publika mogla uživati u nastupu mladih umjetnika ( gitara, klavir, harmonika...).
Podsjetimo, prije mjesec dana, „Opus conmusica“ je dao svoj doprinos održavanju kulturne manifestacije humanitarnog karaktera, u organizaciji Jevrejskog kulturnog centra „ Arie Livne“ koja je bila posvećena djeci sa poteškoćama, a povodom Medjunarodnog dana dječijih prava.

  • 001
  • 002
  • 003
  • 004
  • 005
  • 006
  • 007
  • 008
  • 009
  • 010
  • 011
  • 012
  • 013
  • 014
  • 015
  • 016

U Jevrejskom kulturnom centru „Arie Livne“, koji je drugu godinu zaredom organizator manifestacije posvećene djeci sa poteškoćama, je 25.11. 2016. godine, uz prigodan kulturni program završeno četverodnevno druženje djece sa poteškoćama u razvoju. Podršku drugarima kojima je itekako potreban osmijeh, lijepa riječ, radost i sve ono što je želja svakog djeteta su pružila djeca iz Predškolske ustanove „ Sreća“ sa kolažom pjesama i igara, djeca iz Zavoda za fizikalnu medicinu i rehabilitaciju „ Dr. Miroslav Zotović“ te mladi glumci i glumice Dječijeg studija glume „Roda“.

„KIŠOBRAN ZA LJUBAV“

„ Evo, četvrtu veče se družimo. Lijepo nam je, ugodno, plešemo, glumimo, pjevamo. Tu su naši dragi prijatelji iz Zavoda za fizikalnu medicinu i rehabilitaciju „ Dr. Miroslav Zotović“, djeca iz Predškolske ustanove „ Sreća“ i mladi glumci iz Dramskog studija glume „Roda“, a imamo i prekrasnu izložbu radova čiji su autori djeca iz „ Dr. Miroslav Zotović“. Svi smo se potrudili da ovu završnu veče posvećenu djeci sa poteškoćama učinimo svečanom, da je pamtimo po druženju, smijehu, pozitivnoj energiji. To ćemo svakako činiti i ubuduće draga naša djeco. Jer, osmijeh na vašim licima nema cijenu i predstavlja najveću radost.“, obratila se prisutnima glumica (lutkar) i osnivač Dramskog studija glume „Roda“ Nevenka Rodić.
Direktor Jevrejskog kulturnog centra „Arie Livne“ Djordje Mikeš se zahvalio učesnicima na odazivu, da zajedno učestvuju u projektu posvećenom obilježavanju Medjunarodnog dana dječijih prava i pozvao na ponovno druženje iduće godine i na istom mjestu.
Bilo je pravo zadovoljstvo slušati pjesme u izvodjenju djece iz Predškolske ustanove „ Sreća“ i posebno istaću jednu koja se zove „Kišobran za ljubav“ i koja je oduševila publiku ili gledati djevojčicu koja , bez imalo treme, sa svoje četiri godine ponosno drži mikrofon i pjeva „ Hajde Jano kolo da igramo...“. Uslijedile su pjesmice pod nazivom „ Semafor“, „Jesen“.... Iz Zavoda za fizikalnu medicinu i rehabilitaciju „Dr. Miroslav Zotović“ su se recitalom predstavili Milana i Dušanka. Zatim je uslijedio kratak skeč pod nazivom „ Šumska šala“ koji su izveli Marta i Dragan, a nakon čega je izvedena „Pjesma ljubavi“. Dramski studio glume „Roda“ se predstavio glumačkim performansom pod nazivom „Delije sa Bihaća“ ( poznato djelo književnika Branka Ćopića).
Na kraju večeri je organizovano druženje sa pjesnikom Gojkom Mandićem koji je kazivao stihove svojih pjesama i zahvalio se organizatorima na pozivu, a djeci poželio mirno djetinjstvo ispunjeno ljubavlju.

Banjalučanin Gojko Mandić (56) je za četiri decenije svog rada objavio više od 5000 kvalitetnih enigmatskih radova, rebusa, anagrama, ukrštenica i drugih zagonetki objavljenih u napoznatijim časopisima u regionu. U svojim intervjuima, na pitanje, da li je pjesnik, enigmatičar, astrolog, radio novinar kaže, „ P znači poezija, E je enigmatika, H-humor, A – astrologija, R-radio“ što sve zajedno znači PEHAR iz kojeg ja i dalje pijem i u njega dosipam novu tečnost“. Od kako je izbjegao iz rodnog Sanskog Mosta, objavio je 19 knjiga - osam iz oblasti poezije i gdje neke od njih imaju veze sa enigmatikom. Jedini je iz BiH, sa navršene 23 godine prošao na konkursu za najbolju pjesmu, na Omladinskom festivalu u Subotici. Pjesma pod nazivom „ Moji vršnjaci“ je izabrana u konkurenciji od 900 pristiglih radova. Kaže, da najviše voli da piše humorističke, dječije, ljubavne pjesme. Autor je pet knjiga aforizama i epigrama koje je kao dječak počeo da objavljuje u „ Ježu“ i „ Čvorovim „ izdanjima. I astrolog je , kako to voli reći, po potrebi. Od 1980. godine do izbjglištva je na radiju Sanski Most vodio emisije „ Oaza“ i „Spektar“, a na čelinačkom „ Srču“ emisiju pod nazivom „ Hej, koji si znak“ iz oblasti astrologije.

 

  • 001
  • 002
  • 003
  • 004
  • 005
  • 006
  • 007
  • 008
  • 009
  • 010
  • 011
  • 012
  • 013
  • 014
  • 015
  • 016
  • 017
  • 018
  • 019
  • 020
  • 021
  • 022
  • 023
  • 024
  • 025
  • 026
  • 027
  • 028
  • 029
  • 030
  • 031
  • 032
  • 033
  • 034
  • 035
  • 036
  • 037
  • 038
  • 039
  • 040
  • 041
  • 042
  • 043
  • 044
  • 045
  • 046
  • 047
  • 048
  • 049
  • 050
  • 051
  • 052
  • 053
  • 054
  • 055
  • 056

U okviru manifestacije posvećene djeci sa poteškoćama, koju Jevrejski kulturni centar „Arie Livne“ organizuje drugu godinu zaredom povodom Medjunarodnog dana dječijih prava, 23.11. 2016. godine su se igrom, pjesomom, glumom, recitalima predstavili štićenici JU Dječiji dom „Rada Vranješević“, djeca iz Predškolske ustanove „ Sreća“ i mladi glumci i glumice Dječijeg studija glume „Roda“.
Gost večeri je bila pjesnikinja, dr. Olivera Stanković (pedijatar) koja je izrazila veliko zadovoljstvo što je učesnik humanitarne akcije koju organizuje centar i pročitala nekoliko pjesama iz svoje knjige pod nazivom „ Ljuljaška od kose“.

Olivera StankovicU biografiji dr. Olivere Stanković, pjesnikinje, književnice piše, „Rodjena davno, u prošlom veku. Na ovaj nikako da se navikne. Piše oduvek i zauvek. Ponešto objavila: dve knjige pjesama ( Triola u oblaku, Svilena buba), dve knjige priča ( Ispod kože, Sonata za dve ruke i četiri oka), dva romana ( Sambažur i možurka i Zalagaonica dana). Po časopisima i novinama ponešto. Po struci dečiji lekar, po duši sanjar, po srcu čovekoljubac.

 

  • 001
  • 002
  • 003
  • 004
  • 005
  • 006
  • 007
  • 008
  • 009
  • 010
  • 011
  • 012
  • 013
  • 014
  • 015
  • 016
  • 017
  • 018
  • 019
  • 020
  • 021
  • 022
  • 023

U okviru manifestacije posvećene djeci sa poteškoćama, koju organizuje Jevrejski kulturni centar „Arie Livne“ povodom Medjunarodnog dana dječijih prava, 22.11. 2016. godine su nastupili su i muzičari Instituta za moderno muzičko obrazovanje „Opus Conmusica“.
Posjetioci su imali priliku čuti pjesame- španske songove koje su izveli učenici u klasi prof. Milice Jeličić, predmet „ Scensko pjevanje“.
Nastup mladih muzičara iz „ Opus Conmusica“ je, kao i svaki put od kada nastupaju u Jevrejskom kulturnom centru „ Arie Livne“, naišao na veliko oduševljenje publike i u multimedijalnoj sali se „tražila karta više“.
dragana banjacOsnivač i profesor Instituta za moderno muzičko obrazovanje „ Opus Cinmusica“ Dragana Banjac je izrazila veliko zadovoljstvo što su njegovi učenici učesnici ovogodišnje humanitarne manifestacije.
„Mi smo uvijek tu da podržimo dogadjaje koji imaju humanitarni karakter, a posebno kada je riječ o djeci sa poteškoćama. To smo učinili prošle, to činimo i ove godine, a tako će biti i ubuduće. Moram još da naglasim, da svaki nastup u Jevrejskom kulturnom centru „Arie Livne“ za mene, moje kolege, naše učenike predstavlja veliko zadovoljstvo. Podsjetiću, „Opus Conmusica“ i centar su partneri u poslu, kako se to kaže, jer imamo ugovorenu stalnu saradnju“.

 

„Opus Conmusica“ Banja Luka je franšizni partner evropskog Instituta za moderno muzičko obrazovanje čije sjedište je u Ajzenahu, u Njemačkoj i radi po programu koji je prihvaćen u Njemačkoj, Slovačkoj, Španiji, Litvaniji. Djeluje više od 14. godina i jedini je franšizni partner u oblasti muzičkog obrazovanja ove vrste u Republici Srpskoj. Cilj pedagoga je animirati najmladje, da se posvete muzičkom obrazovanju, približiti nastavni proces svim uzrastima koji je koncipiran tako da se polaznici škole imaju priliku rano da predstave u javnosti.
Nastupi učenika Instituta za moderno muzičko obrazovanje „Opus Conmusica“ su rezultirali i značajnim nagradama postignutim na festivalima – „ Primavera“ u Bjeljini, muzičkom takmičenju organizovanom u Tivtu te Klavirskom bijenalu u Banja Luci. Nastavni proces u „Opus Conmusica“ odlikuje blizak odnos nastavnika i učenika, eliminisanje mentalne napetosti i straha od javnog nastupa, potpuna posvećenost nastavnika u procesu edukacije te dogovor sa učenikom po mnogim pitanjima vezanim za nastavu. Upis traje tokom cijele godine, uzrast polaznika nije ograničen i što je novina u muzičkom školovanju koja je prihvaćena franšiznim programom.

 

  • 001
  • 002
  • 003
  • 004
  • 005
  • 006
  • 007
  • 008
  • 009
  • 010
  • 011
  • 012
  • 013
  • 014-1
  • 014
  • 015
  • 016
  • 017
  • 018
  • 019
  • 020

NAJLJEPŠI JE DJEČIJI OSMIJEH

Dvadesetog novembra, drugu godinu zaredom, Jevrejski kulturni centar „Arie Livne“ je organizator manifestacije posvećene deci sa posebnim potrebama kojom se obilježava Medjunarodni dan dječijih prava. Prisustvovali su predstavnici ustanova i institucija čiji su štićenici djeca sa poteškoćama u razvoju, pomoćnik u Ministarstva porodice omladine i sporta Bosiljka Bošnjak, zvanice iz javnog i kulturnog života grada te brojni gosti.
Direktor Jevrejskog kulturnog centra Djordje Mikeš je poželio djeci, njihovim roditeljima, gostima dobrodošlicu u kulturnu ustanovu koja, kako je rekao, itekako ima sluha za djecu koja imaju poteškoće u razvoju.
„ Ganut sam ovim što večeras vidim. Mogu samo reći, da mi je srce puno, jer nema ništa ljepše od dječijeg osmijeha, a mi večeras organizujemo nešto zbog čega želimo da vidimo taj osmijeh na njihovim licima“.
Pomoćnik ministra porodice, omladine i sporta Bosiljka Bošnjak se zahvalila na pozivu da bude gost humanitarne manifestacije posvećene djeci kojima je, kako je naglasila, potrebna kontinuirana podrška ustanova čiji su štićenici, a sve u koordinaciji sa nadležnim institucijama kako bi i njihovi roditelji mogli da se posvete njihovom razvoju na bolji način.
Djordje Mikes„Čast mi vas je pozdraviti u ime Ministarstva porodice, omladine i sporta i u svoje lično ime. Danas je 20.novembar koji se u svijetu obilježava kao Medjunrodni dan porodice i djeteta koji je usvojen i definisan odlukom UN. Konvencija o dječijim pravima predstavlja prvi medjunarodni dokument o zaštiti i unapredjenju razvoja djece koji se sveobuhvatno bavi pravima djeteta i ima obavezan karakter. Naime, država ima obavezu preduzeti sve administrativne, zakonodavne obaveze, socijalne i druge mjere kako bi se osigurala i ostvarila obaveza prema svakom djetetu. Neophodno je pružiti institucionalnu i materijalnu podršku roditeljima djece sa poteškoćama kako bi se na što bolji način mogli da brinu o njima.“
Predstavnica resornog ministarstva je predočila, da Republika Srpska osigurava život dostojan djeteta kroz rad institucija i ustanova u čijoj nadležnosti je briga o djeci, a sve u cilju ostvarivanja prava djeteta.
Bosiljka Bosnjak„Ministarstvo porodice, omladine i sporta kroz svoje aktivnosti kao i podršku ovakvim manifestacijama promoviše prava djeteta i unapredjuje svijest društva o razvoju, značaju, poštovanju, sprovodjenju dječijih prava. Želim još da kažem, draga djeco,roditelji, da mi je veliko zadovoljstvo što sam večeras na ovom mjestu“.
Nakon zvaničnog dijela su se djeca sa poteškoćama predstavili publici kulturnim programom koji je pozdravljen velikim aplauzom i čime su pokazali, kolika je njihova želja, upornost, jačina. Nastupila su djeca iz Centra „ Zaštiti me“, Centra za podršku porodicama djece i osoba sa poteškoćama „ Dajte nam šansu-Zvjezdice“, Instituta za moderno muzičko obrazovanje „ Opus Conmusica“ i mladi glumci Dječijeg studija glume „Roda“ sa predstavom „ Nestaško“.

Dvadesetog novembra 1959. godine, na zasjedanju Generalne skupštine Ujedinjenih nacija je usvojena „Deklaracija o pravima djeteta“. Trideset godina kasnije, 1989.g, na isti dan, je usvojena „Konvencija o pravima djeteta“ i taj dan se u svijetu obilježava kao Medjunarodni dan dječijih prava.

 

  • 001
  • 002
  • 003
  • 004
  • 005
  • 006
  • 007
  • 008
  • 009
  • 010
  • 011
  • 012
  • 013
  • 014
  • 015
  • 016
  • 017
  • 018
  • 019
  • 020
  • 021
  • 022
  • 023
  • 024
  • 025
  • 026
  • 028
  • 030
  • 031
  • 032
  • 033
  • 034
  • 035
  • 037
  • 038
  • 039
  • 040
  • 041
  • 042
  • 043
  • 044
  • 045
  • 046
  • 047
  • 048
  • 049

 

Izložba radova djece sa posebnim potrebama

  • 001
  • 002
  • 003
  • 004
  • 005
  • 006
  • 007
  • 008
  • 009

Amir OrDesetog novembra ove godine, u Kulturnom centru Banski dvor je gostovao izraelski književnik Amir Or gdje mu je uručena nagrada „Evropski atlas lirike“ koju treću godinu zaredom dodjeluje izdavač „ Kuća poezije“ i istoimena asocijacija književnih prevodilaca Banja Luka. Žirijem je predsjedavala književnica Fiona Sampson (London), a ljubitelji poezije, proze su imali priliku da se druže sa našim eminentnim književnim stvaraocima, Vidom Ognjenović, Biserkom Rajčić, Tanjom Kragujević, Gojkom Božovićem, Milenkom Stojičićem, Zdravkom Kecmanom, Minjom Golubović.
Fiona SampsonNakon dodjele nagrade je književnik Amir Or zajedno sa Fionom Sampson posjetio Jevrejski kulturni centar „Arie Livne“, gdje se u neformalnom razgovoru sa direktorom centra Djordje Mikešom upoznao sa dosadašnjim radom kulturne ustanove te posjetio sinagogu „Ilona Vajs“. G. Or je izrazio zadovoljstvo radom i organizacijom centra i činjenicom, da na ovim prostorima postoji ustanova čiji je cilj očuvanje tradicije i kulturne baštine jevrejskog naroda, ali i promovisanje kultura drugih naroda i nacija.

Izraelski pjesnik, esejista, urednik i prevodilac svjetskog renomea, Amir Or je rodjen u Tel Avivu 1956.godine. U mladosti je bio pastir, gradjevinski radnik, restaurator, a potom je paralelno studirao filozofiju i uporednu religiju na Univerzitetu u Jerusalemu gdje je kasnije predavao religiju Stare Grčke. Predavao je poeziju na univerzitetima u Izraelu, Velikoj Britaniji, Japanu. Objavio je 11 knjiga poezije, a njegove pjesme su do sada prevedene na više od 30 jezika. Osnivač je i urednik izdavačke kuće „ Helikon“, ali i festivala poezije „ Šar“. Član je Evropske mreže za programe kreativnog pisanja i nacionalani je koordinator programa „ Pesnici za mir“ pod pokroviteljstvom UN.

U Jevrejskom kulturnom centru „Arie Livne“, u organizaciji centra i Društva srpsko-jevrejskog prijateljstva je 25.10. 2016. godine održano predavanje koje je bilo posvećeno dvadesetogodišnjem uspostavljanju odnosa izmedju Japana i Bosne i Hercegovine, sa posebnim osvrtom na ekonomsku situaciju u Japanu nakon velikog zemljotresa te relacijama sa zemljama u okruženju, uključujući i Kinu. Medju zvanicama su bili Generalni konzul Srbije u Banja Luci Vladimir Nikolić, Generalni konzul Hrvatske u Banja Luci Zlatko Kramarić te brojne zvanice iz javnog i kulturnog života grada i Republike Srpske.

Arie LivnePrije obraćanja NJ.E. Ambasadora Japana u BiH Kazuya Ogawa je prisutne pozdravio predsjednik Jevrejske opštine Banja Luka Arie Livne, koji je gostu iz daleke zemlje poželio dobrodošlicu te zahvalio organizatorima na podršci u realizaciji ovog naučnog projekta. Predsjednik Društva srpsko - jevrejskog prijateljstva prof.dr. Aleksandar Lazarević je takodje izrazio zadovoljstvo gostovanjem diplomatske delegacije Japana u Jevrejskom kulturnom centru „Arie Livne“.
Ambasador Japana Kazuyo Ogawa je naglasio značaj postojanja dvadesetogodišnjih kontinuiranih i značajnih diplomatskih odnosa izmedu Japana i BiH te podsjetio, da je u protekle dvije decenije Japan snažno i intenzivno podržavao obnovu i razvoj BiH kako u Republici Srpskoj tako i u Federaciji BiH.
kazuya ogawa„Naša ukupna pomoć BiH iznosi milijardu maraka i nakon EU i SAD, Japan je jedan od najvećih donatora, na istom nivou kao nordijske zemlje, Švajcarska i druge. Naravno da ovo nije konačan bilans, jer je naš cilj da se u ovoj zemlji počnu da realizuju investicioni projekti koji još nisu zaživjeli u pravom smislu riječi. No, mi se nadamo da će nadležni u Banja Luci, Sarajevu, Mostaru te drugim lokalnim zajednicama učiniti sve, naravno uz našu podršku, da se uspostavi samoodrživa ekonomija i iz razloga, jer se BiH nalazi na putu ulaska u Evropsku uniju.
Tema predavanja nije bila kultura, ali smo se u neformalnom razgovoru sa ambasadorom Kazuyo Ogawa dotakli i ovog segmenta te mogućeg gostovanja prijatelja iz Japana u Jevrejskom kulturnom centru „Arie Livne“.
kazuya ogawa„Ja nisam ekspert za kulturu niti kompetentan da dajem ocjenu kada je riječ o ovoj oblasti, ali mogu da kažem da mi se svidja folkolorni ambijent na ovim prostorima. Imao sam priliku prisustvovati koncertima jevrejske muzike u Sarajevu koja je svakako posebna imajući u vidu da je riječ o hiljadugodišnjoj kulturnoj tradiciji. Sada vam ne bih mogao odgovoriti na pitanje, kada bi se moglo da dogodi gostovanje japanskih umjetnika u vašem centru, ali je to svakako odličan prijedlog i razmislićemo na tu temu. Želim još da kažem, da sam večeras bio prijatno iznenadjen atmosferom u ovoj kulturnoj ustanovi što obećava, da bi se na obostrano zadovoljstvo mogla da uspostavi i kvalitetna kulturna saradnja“.
Podsjetimo, u Kulturnom centru Banski dvor, u Banja Luci je 01.06.2016. godine održan koncert pod nazivom „Put svile“ koji je prvobitno planirala gdja. Jadranka Stojaković, a nakon njene smrti organizovali njeni prijatelji u Banja Luci kome su prisustvovale i zvanice iz Japana. Povodom 20. godina uspostavljanja diplomatskih odnosa izmedju Japana i BiH je Ambasada Japana u BiH bila organizator koncerta tradicionalne japanske muzike 03.06.2016.godine, u Sarajevu pod nazivom „Sjećanje na Jadranku“, a u izvodjenju grupe B-come koja njeguje tradicionalnu japansku muziku. Koncert je održan takodje u znak sjećanja na nedavno preminulu kantautoricu i interpretatorku Jadranku Stojaković koja je veći dio svog života provela radeći i stvarajući u Japanu.

 

  • 14424227_2148227768735668_2128521770_o
  • 14424230_2148233838735061_1486520633_o
  • 14795887_2148230065402105_1959283095_o
  • 14795902_2148231378735307_1460732762_o
  • 14803266_2148230192068759_1264545887_o
  • 14803275_2148233362068442_1761024474_o
  • 14807904_2148231872068591_768768455_o
  • 14807919_2148232118735233_331254573_o
  • 14808019_2148229828735462_88701874_o
  • 14808822_2148229762068802_1237806981_o
  • 14812846_2148230392068739_1111583784_o
  • 14812847_2148232545401857_120872413_o
  • 14812850_2148228078735637_231763146_o
  • 14812934_2148231972068581_331298998_o
  • 14812965_2148228165402295_897377888_o
  • 14813091_2148233615401750_1882424550_o
  • 14813130_2148230492068729_1432342682_o
  • 14858777_2148229922068786_161536756_o
  • 14859384_2148232948735150_563964215_o
  • 14859564_2148229595402152_1305515783_o
  • 14859596_2148227898735655_459100399_o
  • 14859598_2148228042068974_1597524798_o
  • 14875815_2148227378735707_1479340785_o
  • 14876189_2148233485401763_767653612_o
  • 14876221_2148231532068625_135076237_o
  • 14876255_2148229712068807_1949244172_o
  • 14876352_2148233145401797_1389179691_o
  • 14881400_2148231458735299_1636771199_o
  • 14881486_2148230282068750_590270060_o
  • 14881515_2148232318735213_1534147699_o
  • 14894433_2148227488735696_1908827833_o
  • 14894567_2148227548735690_417159038_o

ŠANA TOVA VEMETUKA

U Jevrejskom kulturnom centru „Arie Livne, 03.10.2016.godine su članovi Jevrejske opštine Banja Luka, članovi uprave kulturnog centra i u prisustvu velikog broja zvanica iz javnog i kulturnog života grada, članova Društva srpsko-jevrejskog prijateljstva svečano proslavili dolazak Jevrejske nove godine ( Roš Hašana).
Predsjednik Jevrejske opštine Banja Luka Arie Livne je članovima Jevrejske opštine uputio iskrene čestitke povodom praznika rekavši, da novu godinu slavi jevrejski narod širom svijeta, ali i da je riječ o prazniku koji je simbol mira, prijateljstva sa drugim narodima i nacijama. U to ime se zahvalio gostima poželivši i njima mnogo sreće u privatnom i poslovnom životu.

ROŠ HAŠANA

Ros HaSana Jevrejski narod širom svijeta je obilježio dolazak Jevrejske nove godine- 5775. po redu, prema hebrejskom kalendaru. U prevodu Roš Hašana znači „glava godine“ i počinje prvog dana mjeseca Tišri. Ona traje dva dana, a počinje uveče, jer je jevrejski kalendar lunarni i prema njemu dan počinje uveče i uveče se završava. Obilježava se u sinagogama, molitvama u pokajanju. Naime, prema jevrejskoj tradiciji, Roš Hašana nije vrijeme veselih proslava već se za vrijeme trajanja praznika pokušava da sagleda šta se to uradilo loše u protekloj godini te kako bi se to moglo i da popravi u novoj godini.
Tokom praznika se jedu jabuke i med koji simbolizuju slatku Novu godinu, a praznik se čestita pozdravom „Šana tova“ ( dobru godinu vam želim) ili „ Šana tova ve metuka“ ( dobru i slatku godinu vam želim).
Roš Hašana simbolizuje nastanak svijeta po Tori.

  • 14522351_2130526777172434_141635014_o
  • 14522480_2130526530505792_1951542685_o
  • 14536597_2130525973839181_802772885_o
  • 14536679_2130527463839032_1299999546_o
  • 14537032_2130526633839115_743916077_o
  • 14550508_2130526563839122_8513707_o
  • 14555748_2130526943839084_34252871_n
  • 14571972_2130526920505753_1788644171_o
  • 14572654_2130526360505809_100325832_o
  • 14585760_2130526297172482_1595558469_o
  • 14585825_2130526677172444_288367097_o
  • 14585871_2130526753839103_380715772_o
  • 14585875_2130526873839091_901026435_o

U okviru Kulturne manifestacije „ Dani Izraela i jevrejske kulture“ 2016 .godine održana je promocija dva romana, „Porajmos“ i „ Medju živima“ autora Dušana Savića koji govore o zločinima bez pretenciozne osude, ali i sjećanju na njih koje treba pamtiti, životu koji treba slaviti, ljudskim sudbinama u teškim vremenima.
Prisustvovali su poznati i priznati književnici iz Banja Luke, novinari, predstavnici Društva srpsko-jevrejskog prijateljstva, direktor Dječijeg pozorišta Republike Srpske Predrag Bjelošević, direktor JKC „Arie Livne Djordje Mikeš koji se u ime kulturne ustanove zahvalio književniku na gostovanju.
O stvaralaštvu i životu Dušana Savić su govorili, književnik Slobodan Bošković i profesor na Filološkom fakultetu u Banja Luci Sanja Macura.

I NA DNU BEZNAĐA POSTOJI NADA

14438927 2121610668064045 1950709641 o„Večeras, imamo priliku da se družimo sa piscem koji je relativno kasno zakoračio u svijet literature, ali, moram odmah da naglasim, da to nimalo ne umanjuje značaj ova dva romana o kojima će biti riječi i da je to rijetkost medju piscima. A, zašto je došlo do kasnog angažamana, kasnije će nam sam pisac pojasniti. Ono što bih želio da kažem na početku je, da je za mene kao pisca i nekog ko je prikazivao knjige, novost u romanima Dušana Savića to - da je na najbolji mogući način pretočio dio filmske umjetnosti u jedno književno stvaralaštvo. Čitajući, na momente sam, tako da kažem, mogao da vidim filmske scene“, rekao je Slobodan Bošković.
Profesor na Filološkom fakultetu u Banja Luci Sanja Macura je izrazila zadovoljstvo što ima priliku da govori o oba romana na jednom mjestu.
„Imala sam priliku da prošle godine, na Sajmu knjiga u Beogradu, govorim o romanu „ Medju živima“, a ove godine i o tom djelu i romanu „ Porajmos“ koji je na mene ostavio isto snažan utisak kao i „Medu živima“. Ja ne volim da na promocijama govorim tipično kritičarski bez obzira na to ko sjedio u publici i zato što je to prvenstveno priča o nečem što je na mene ostavilo intimni, čitalački trag.“
Poznanstvo sa književnikom Dušanom Savićem, kako reče profesorica Macura, datira nakon jednog neformalnog druženja sa književnikom Rankom Risojevićem, a onda je uslijedio i drugi susret. Nakon čitanja prvih stranica oba romana je shvatila, da je riječ o kvalitetnim književnim djelima koja zaslužuju posebnu pažnju.
„Pročitala sam taj roman i bila veoma iznenadjena onim što sam saznala iz njega. Naime, ime i prezime književnika mi je bilo, blago rečeno, nepoznato u svijetu savremene srpske književnosti koju pretendujem pratiti. Bila sam zatečena stilom pisanja koji je bio potpuno svjež i jasan. Moj drugi susret sa Savićem je bio anonimnog tipa. On je poslao rukopis romana „Medju živima“ za književnu nagradu „Zlatna sova“, a medju članovima žirija je bila i moja malenkost. Nadala sam se da će ući medju tri nagradjena rukopisa, ali je ušao samo u onaj krug rukopisa koji su objavljeni. Dakle, bez toga da bude nagradjen.“
Podsjetila je, da je Dušan Savić član Udruženja književnika Republike Srpske, Udruženja književnika Vojvodine, austrijskog PEN centra. Da živi izmedju Beča, Sombora, Banja Luke, ali da se ta, kako reče Macura, njegova raspolućenost, to književnikovo bitisanje u više gradova ne osjeća u njegovim romanima. Da ta mjesta nisu neka tačka oko koje se vrti tematika u knjigama.
„Znate, radi se o tematici koja se tiče ljudskih sudbina u nekim teškim vremenima, a oba romana su ipak priča za sebe. Pa, prosto ne znam kako ih staviti u istu promociju. No, zasigurno ćemo se snaći i na kraju ovog izlaganja shvatiti njihovu suštinu i poruku koju je njima želio da prenese javnosti Dušan Savić. Ima jedna rečenica koja kaže, „ Ne zapisuj ništa što ne želiš da neko drugi pročita“ i ona stoji kao motivaciona u oba romana. Na nju bih nadovezala još jednu misao, „ Istina pisana tudjom rukom je često opasnija od mača“, što je takodje nešto što je imanentno ovim književnim djelima. Jer, Dušan Savić je uspio da u njima ostavi jedno validno svjedočenje o vremenu, dogadjajima, ljudima u jednom istorijskom i teškom periodu. Naime, mi živimo u ambijentu u kojem je prisutna takva žedj za revizijom istorije, želja pojedinih da o nama i o onom što se dešavalo na ovim prostorima u prethodnom periodu pišu nekim drugim jezikom. Hoću reći, da prepravljaju utvrdjene činjenice. Da pišu preko onoga što već postoji, a što je suprotno od istine. Na sreću, postoje oni koji žele da zaštite generacije od takve revizije, izvitoperenih činjenica, a medju njima je svakako književnik Dušan Savić.“
Profesorica Sanja Macura kaže, da je čitanju romana „ Porajmos“ prišla sa odredjenim predubjedjenjem. Naime, poznato je značenje riječi „porajmos“. Da se odnosi na genocid i Holokaust počinjen nad romskim, srpskim i jevrejskim narodom. Da označava ljudsko beznadje, bol, patnju u Drugom svjetskom ratu. No, kako reče, takve vrste očaja nije bilo u romanu.
„Očekivala sam obrise smrti. No, toga nije bilo. Iz ovog romana, zapravo, progovara život koji se prelio u roman „Medju živima“. Ono na čemu je koncipiran roman „ Porajmos“ jeste povezivanje sudbine jednog Roma, Jevrejina i Srbina koji se u nekim normalnim okolnostima nikada, vjerovatno, ne bi ni sreli. A, koje je ludilo zvano Drugi svjetski rat dovelo na istu raskrsnicu životnih puteva. Koju, na žalost, nisu svi prošli na isti način. Ukratko, u središtu romana „Porajmos“ stoji nešto što bih nazvala - pisanje o zločinu bez osude. Ne bez osude zločina samog po sebi, nego nema tog pretencioznog pokušaja da kažemo – da je svaki pripadnik nekog pokreta, koji je istorijski definisan kao zločinački, ili pak pripadnik naroda u čije ime su pojedini organizovali zločine isti kao taj pokret odnosno organizacija. Naprotiv, toga nema u ovim romanima. I to je jako važna poruka. U ovom romanu nalazimo one koji su spasili život tom Jevrejinu, jedno vrijeme uspjevali da održe u životu i tog muzičara Roma i treći junak koji je Srbin.“
Ne voli kaže da prepričava radnju knjige, jer svaki čitalac treba da čitajući doživi na svoj način i donese induvidualni zaključak. No, ne može, a da kao stručnjak ne kaže, da se u romanu „ Medju živima“ radi o likovima koji se našli u onoj životnoj situaciji u kojoj je sve bude promijenjeno u jednoj sekundi.
„On vrvi od likova, poruka onih koji su ostali živi. Mnogo njih je ubijeno u najstrašnijim godinama od kada postoji ljudska civilizacija. Ali, u romanu „Medju živima“ su glasovi onih koji su opstali. Koliko god je strašno prihvatiti činjenicu nestajanja ljudskog bića, ostaju oni koji sa sobom nose pečat toga što su živi i pečat toga, da su svi njihovi nestali. I oni nastavljaju da tragaju za svojim najmilijima, nadaju se da su živi. Koliki je teret života poslije tako masovnog ubijanja, smrti, toliko je isti teret spoznaje, da je možda, tamo negdje živ neko ko ti je blizak. A, to i jeste suština ovog romana.“
„Bog više neće imati prilku da broji njihove suze“, kaže autor romana „Medju živima“. Ali, taman kada pomislite, da će ostaviti nekome šansu da bez strašnog biljega od rata nastavi da živi, taj „neko“, kako je obrazložila prof. Macura, ipak biva nemilosrdan. „ Jer, Bog ipak broji suze“, predočila je nekoliko rečenica iz romana koje nisu ostavile ni publiku ravnodušnom.
„Koliko god da trajao trenutak sa bližnjima, on ne može da bude suviše dug. Jer, nikada ne znamo, da li će sledeći trenutak bespovratno da ih oduzme od nas. I da su oni živi onoliko koliko smo mi živi. Što mislim da je poruka ovih romana koje sam ja izuzetno emotivno doživjela.“
14438927 2121610934730685 452954679 oProfesorica Sanja Macura kaže, da je za oba romana zajedničko to, da su knjige pune života i da, uprkos činjenici da je riječ o tematici u kojoj je smrt konstantno prisutna ipak nema patetizacije likova, dogadjaja. Nema, patetizacije jedne strašne priče. Osvrnula se i na komentar g.Boškovića, da se čitajući oba romana stiče utisak kao da su pisani za scenario, kao da je riječ o filmu koji „teče“ kroz knjige. Njeno je mišljenje, da bi bila beskrajna šteta kada se ne bio snimio film upravo prema onom što je napisano u romanima i naglasila, da nijedan od dva romana nisu „platili danak“ toga što su pisani, uslovno rečeno, filmskim stilom. Ona smatra da su time još više obogaćeni.
„O ovoj temi na način na koji je to uradio Dušan Savić, koliko je meni poznato, ne piše niko i zato toplo preporučujem oba romana čitaocima, jer u njima možete pronaći svaki današnji trenutak kao i ono kroz šta smo prošli nedavno na ovim prostorima te najstrašnije trenutke koji su se dogodili u istoriji civilizacije, u Drugom svjetskom ratu. Ovo su romani koji govore o opstanku, makar kroz sjećanje, kroz činjenicu da neko zna da si bio tu čak i ako fizički više nisi prisutan. To je ta slava životu gdje nema odustajanja. Jer, čak i na dnu beznadja mora da postoji nada. Jedan od junaka kaže „ Gubim nadu, ali ako je izgubim ništa se više ne može promijeniti. Dakle, i na dnu koji se zvao Aušvic je morala da postoji nada.“
Nakon pogovora književnika Slobodana Boškovića i profesorice Sanje Macure, obratio se autor romana „ Porajmos“ i „Medju živima“ Dušan Savić. Oba književna kritičara su se osvrnula na stil pisanja koji podsjeća na filmski scenario. Naime, g. Savić je veliki prijatelj čuvenog, jugoslovenskog režisera Lordana Zafranovića, njegov dugodišnji saradnik na filmskim projektima što je svakako imalo odredjeni uticaj na njegov stvaralački rad.
„Kako bih to rekao, želio sam da tim filmskim slikama stvorim neke žive slike u knjigama. Znači, da kada neko čita ono što je prozno napisano, da ima osećaj da to gleda kroz objektiv kamere. Bio sam dugo pomoćnik Lordana Zafranovića i on je čest gost kod nas kada je na relaciji Prag-Zagreb. Tokom jedne posete, nešto sam se motao po kuhinji, a on je ostao da razgovara sa suprugom. Čuo sam kako je rekao supruzi, „Nikada nisam imao boljeg pomoćnika od Duje“. Tako me zvao. Na što sam mu ja odgovorio, „ Pa, to mi nikada nisi rekao“, a on dodao, „ Pa, da sam ti rekao ti bi se pohasio i ne bi bio ono što jesi“. Istina je da je druženje i rad sa takvim filmskim velikanom uticalo na moje pisanje.“
No, na stvaralaštvo književnika Dušana Savića imale su, može se reći, presudan značaj neke životne okolnosti. Teška saobraćajna nesreća koju je 1999. godine doživio u Banja Luci te druženje sa intelektualcima iz naših krajeva, u Beču odredili su putanju njegovog književnog rada.
„Da, nakon saobraćajne nezgode sam otišao u invalidsku penziju kao mlad čovek, sa nekih 48 godina. Stvorio se jedan višak vremena koji sam trebao da iskoristim. Od malena sam imao amfiniteta prema pisanju, ali tada nisam imao to preko potrebno vreme. Ženidba, deca, trka za zaradom da opstane porodica su me sprečavali. E, onda, pošto sam veći deo života radio na filmu, od mladih dana bio medju glumcima, nekako je ta kreativnost bila stalno u meni, negde čučala, ali nikako da se ispolji. Taj ogromni višak vremena stvoren nakon nesreće je, pored navedenog, bio inicijalan da krenem pisati. U Beču upoznajem jednog kolegu koji je predložio da posetimo klub u kom se sastaju intelektualci, pisci, pesnici...Bio je to predivan podrumski prostor i tu se spontano došlo do ideje, da nas dvanaest osnujemo udruženje koje smo nazvali „ Bojaton“. Pa, smo organizovali izložbe, promocije, jer je poznato da je austrijska vlada spremna da pomogne rad zavičajnih klubova u njenoj zemlji. Našli smo se iz raznih branši i tako je to krenulo. A, meni je zapalo, eto slučajnosti, da se pobrinem oko pisanja.“
Napisao je, priča, Dušan Savić prvo zbirku poezije, ali nije bio zadovoljan, pa je odlučio da se oproba u prozi. Uslijedila je zbirku kratkih priča pod nazivom „Sedlo - Banja Luka iz kofera uspomena“.
„Priču pod nazivom „Sedlo“ je objavila beogradska „Politika“ 2007. godine što je bila velika motivacija za mene. Te priče su nastale slušajući ono što su pričali moj otac, što se govorilo u familiji. Želeo sam da se to ne zaboravi i tako je nastala. No, još sam bio neiskusan u tom poslu. Setio sam se priče američkog književnika Vilijama Foknera koji je rekao, da onaj koji počne da se bavi literaturom prvo piše pesme. Pa, onda vidi da to ne ide te počne da piše kratke priče. Pa, kada vidi da i to ne ide, onda se nadje u romanu. Što bi se moglo odnositi i na mene. Elem, pošto kratke priče niko neće da objavljuje i kratku formu, pokušao sam da napravim nešto izmedju, a što je dovelo do ovakog načina pisanja - da sve bude roman, ali da se može razdvojiti i kao zasebna priča.“
Na pitanje, da nije, možda, počeo kasno da se bavi pisanjem, replicirala je profesorica Sanja Macura.
„Šta znači na vrijeme !? To znači u pravo vrijeme. U vrijeme kada je iz ko zna kakavih životnih okolnosti bio baš trenutak da Dušan Savić može da piše na ovakav način. Postoje ljudi koji, zapravo, nikada ne udju u svijet pisane riječi, a počnu „na vrijeme“. Nekada mi, da vam pravo kažem, treba detoksikacija nakon čitanja pojedinih rukopisa. Pa bih u kontekstu ove priče o tome, da li je neko kasno ili rano počeo da piše, podsjetila na jednu rečenicu koja se provalačila kroz sve moguće tekstove o Meši Selimoviću. Znate, i za njega se govorilo da je realtivo kasno počeo da piše, u četrdesetim godinama. Za mene, mladog studenta, to su bile kasne godine, ali to nije bilo kasno. Nikako“.
Zajednički zaključak sviju koji su učestvovali u promociji ova dva romana glasi, da predstavljaju cjelinu, da u njima postoji poruka kojom se kaže, da se ništa ne dešava slučajno. Da postoji „nešto što je iznad nas“, da to „nešto“ rukovodi svima nama. Ali, i da na drugoj strani postoje životne odluke koje su isključivo naše i u kojima, kada ih donosimo moralno čisti pred samim sobom, onda smo i pred tim „nekim“, „nečim“ takodje moralno čisti. Jer, nikada čovjek ne zna zašto je nešto dobro ma koliko izgledalo strašno u odredjenom trenutku.
„Kažu, da se uvijek sve dešava baš tada kada i treba. To je ona, naša, vječna misao, „ pusti, ne znaš zašto je nešto dobro“. Tako da lično mislim, da su romani „Porajmos“ i „ Medju živima“ nastali baš u trenutku kada je to trebalo. Mnogo šta se ima reći o ovim romanima. No, kako sam to već rekla, prepustiću to čitalačkoj publici, kritičarima“, poručila je na kraju izlaganja profesorica Sanja Macura

Biografija

14424136 2121610098064102 114625536 oKnjiževnik Dušan Savić je rodjen 21.08.1952.godine u Banja Luci. Veći dio života je proveo u Zagrebu gdje je radio kao producent i pomoćnik režije. Početkom devedetih odlazi u Beč gdje radi kao nastavnik u austrijskim redovnim školama. Nakon saobraćajne nesreće koju je 1999. godine doživio u Banja Luci, okrenuo se vajanju i literarnom stvaralaštvu. Prvu zbirku pjesama pod nazivom „ Kamenje govori“ objavio je 2006.godine za bugarsku izdavačku kuću, u Sofiji. Roman „ Bečki točak“ je objavio 2009.godine na srpskom, a zatim na njemačkom jeziku. Na konkursu za kratku priču Simka Kabiljo – „Židovske kulturne scene Bejahad“ iz Zagreba je dobio svoju prvu književnu nagradu za priču „ El Bahar“. Autor je dva romana „Medju živima“ i „Porajmos“. Živi i stvara u Beču i Somboru. Član je Udruženja književnika Republike Srpske, Udruženja književnika Vojvodine, austrijskog PEN centra.

  • 14407921_2121610381397407_478874434_o
  • 14408059_2121610748064037_1559915503_o
  • 14424102_2121610021397443_15428282_o
  • 14424136_2121610098064102_114625536_o
  • 14438764_2121610291397416_1333317638_o
  • 14438927_2121610668064045_1950709641_o
  • 14438927_2121610934730685_452954679_o
  • 14438950_2121610791397366_753871120_o
  • 14446493_2121610428064069_1001340435_o
  • 14453858_2121610454730733_1263382041_o
  • 14453858_2121610511397394_1461396577_o
  • 14454009_2121610351397410_1344013866_o
  • 14454054_2121610551397390_664812534_o
Strana 7 od 12